26 Οκτ 2011
5 Απρ 2009
Χαράματα με το πρώτο λεωφορείο.
Το λεωφορείο βρίσκεται στην αφετηρία μερικά λεπτά πριν τις πέντε, στον δρόμο με τα σχολεία που εκείνη την ώρα είναι έρημα και σκοτεινά .
Μαζεύονται σχεδόν καμιά δεκαριά.
Κάθομαι στο τελευταίο κάθισμα δεξιά εκτός κι αν ο ηλικιωμένος , που μάλλον θα έπρεπε να είχε πάρει σύνταξη αλλά ακόμη εργάζεται περιστασιακά ,καθίσει πρώτος, οπότε πιάνω το άλλο γωνιακό πίσω κάθισμα.
Αφήνω το παράθυρο λίγο ανοιχτό για να έρχεται αέρας στο πρόσωπο.
Κάποιος κάνει το πρώτο τσιγάρο ακριβώς έξω από την πόρτα και την ώρα που ο οδηγός βάζει εμπρός την μηχανή το σβήνει και μπαίνει μέσα.
Δυο τύποι κάνουν σχόλια για παραπάνω άρωμα στην σκόνη , για ονόματα και στέκια προμηθευτών.
Σχεδόν καθημερινά συναντάς τα ίδια πρόσωπα στο λεωφορείο , ή εβδομάδα πάρα βδομάδα για τους έχοντες κυλιόμενο ωράριο .
Οι καθαρίστριες είναι η πιο πολυπληθή ομάδα. Γνωρίστηκαν με τον καιρό και πάντα συζητάνε, συνήθως πριν ο θόρυβος της μηχανής αφήσει την πρωινή ησυχία.
Σε όλες τις στάσεις που περνάμε υπάρχουν άτομα που περιμένουν, οι θέσεις γεμίζουν .
Μπαίνει το ζευγάρι των πενηντάχρονων που μόνο αν βρει διπλανές άδειες θέσεις θα καθίσει . Κάποιες φορές τους τις παραχωρεί ο κύριος με την τσάντα που μοιάζει σχολική .
Πριν βγει στην λεωφόρο υπάρχουν αρκετοί όρθιοι , από εκεί και μέχρι την Πειραιώς έχουμε την μέγιστη ταχύτητα .
Κάποιες φορές στα μικρά νούμερα της λεωφόρου βλέπουμε πλήθος ανθρώπων που μόλις βγαίνουν από τα κέντρα διασκέδασης και ψάχνουν για ταξί ή φαΐ στις ενημερωμένες για την κίνηση κοντινές καντίνες . ελάχιστες φορές κάποιοι μπαίνουν και στο λεωφορείο, ευδιάθετοι και ομιλητικοί.
Στην στάση κοντά στην πλατεία Κουμουνδούρου μπαίνουν οι μετανάστες με τους μεγάλους μπόγους με εμπορεύματα .
Στην ομόνοια κατεβαίνει το ένα τρίτο των επιβατών ,εκεί κατεβαίνω κι εγώ.
Ρίχνω μια ματιά στο ρολόι, συνήθως ασυναίσθητα, από συνήθεια.
Πέντε και είκοσι .
Ξεκίνησε και σήμερα η ημέρα ...
Μαζεύονται σχεδόν καμιά δεκαριά.
Κάθομαι στο τελευταίο κάθισμα δεξιά εκτός κι αν ο ηλικιωμένος , που μάλλον θα έπρεπε να είχε πάρει σύνταξη αλλά ακόμη εργάζεται περιστασιακά ,καθίσει πρώτος, οπότε πιάνω το άλλο γωνιακό πίσω κάθισμα.
Αφήνω το παράθυρο λίγο ανοιχτό για να έρχεται αέρας στο πρόσωπο.
Κάποιος κάνει το πρώτο τσιγάρο ακριβώς έξω από την πόρτα και την ώρα που ο οδηγός βάζει εμπρός την μηχανή το σβήνει και μπαίνει μέσα.
Δυο τύποι κάνουν σχόλια για παραπάνω άρωμα στην σκόνη , για ονόματα και στέκια προμηθευτών.
Σχεδόν καθημερινά συναντάς τα ίδια πρόσωπα στο λεωφορείο , ή εβδομάδα πάρα βδομάδα για τους έχοντες κυλιόμενο ωράριο .
Οι καθαρίστριες είναι η πιο πολυπληθή ομάδα. Γνωρίστηκαν με τον καιρό και πάντα συζητάνε, συνήθως πριν ο θόρυβος της μηχανής αφήσει την πρωινή ησυχία.
Σε όλες τις στάσεις που περνάμε υπάρχουν άτομα που περιμένουν, οι θέσεις γεμίζουν .
Μπαίνει το ζευγάρι των πενηντάχρονων που μόνο αν βρει διπλανές άδειες θέσεις θα καθίσει . Κάποιες φορές τους τις παραχωρεί ο κύριος με την τσάντα που μοιάζει σχολική .
Πριν βγει στην λεωφόρο υπάρχουν αρκετοί όρθιοι , από εκεί και μέχρι την Πειραιώς έχουμε την μέγιστη ταχύτητα .
Κάποιες φορές στα μικρά νούμερα της λεωφόρου βλέπουμε πλήθος ανθρώπων που μόλις βγαίνουν από τα κέντρα διασκέδασης και ψάχνουν για ταξί ή φαΐ στις ενημερωμένες για την κίνηση κοντινές καντίνες . ελάχιστες φορές κάποιοι μπαίνουν και στο λεωφορείο, ευδιάθετοι και ομιλητικοί.
Στην στάση κοντά στην πλατεία Κουμουνδούρου μπαίνουν οι μετανάστες με τους μεγάλους μπόγους με εμπορεύματα .
Στην ομόνοια κατεβαίνει το ένα τρίτο των επιβατών ,εκεί κατεβαίνω κι εγώ.
Ρίχνω μια ματιά στο ρολόι, συνήθως ασυναίσθητα, από συνήθεια.
Πέντε και είκοσι .
Ξεκίνησε και σήμερα η ημέρα ...
28 Δεκ 2008
Νέο post
Στο ραδιόφωνο ακούγεται η μουσική του τρίτου προγράμματος, στον αέρα υπάρχει η μυρωδιά του φαγητού, έξω το ψιλόβροχο των τελευταίων ημερών του έτους συνεχίζει να δηλώνει την παρουσία του.
Κάθομαι στο κρεβάτι με την πλάτη στον τοίχο κι ένα μικρό μαξιλάρι ανάμεσα. Έχω το μικρό net book στα πόδια μου και διαβάζω από την οθόνη «το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου.»
Με διακόπτουν στο διάβασμα οι σκέψεις
Τι περίεργο αίσθημα να θέλω να γράψω κι εγώ κάτι την ώρα που διαβάζω. Έχω πολύ καιρό να γράψω στο blog και αυτό δεν μου αρέσει.
Είμαι στην σελίδα 11 και συνεχίζω το διάβασμα ...
Κάθομαι στο κρεβάτι με την πλάτη στον τοίχο κι ένα μικρό μαξιλάρι ανάμεσα. Έχω το μικρό net book στα πόδια μου και διαβάζω από την οθόνη «το όνειρο ενός γελοίου ανθρώπου.»
Με διακόπτουν στο διάβασμα οι σκέψεις
Τι περίεργο αίσθημα να θέλω να γράψω κι εγώ κάτι την ώρα που διαβάζω. Έχω πολύ καιρό να γράψω στο blog και αυτό δεν μου αρέσει.
Είμαι στην σελίδα 11 και συνεχίζω το διάβασμα ...
26 Οκτ 2008
27 Ιουλ 2008
Να μην το ξεχάσω
Ο καθένας κάνει μονάχος του την τύχη του και ζει πιο χαρούμενος εκείνος που θα καταφέρει να κοροϊδεύει καλύτερα τον εαυτό του.
Φιοντόρ Ντοστογιέβσκη από το “έγκλημα και τιμωρία”.
Μόλις το διάβασα και θέλησα να το γράψω εδώ για να μην το ξεχάσω.
Φιοντόρ Ντοστογιέβσκη από το “έγκλημα και τιμωρία”.
Μόλις το διάβασα και θέλησα να το γράψω εδώ για να μην το ξεχάσω.
25 Ιουν 2008
__________Σήματα καπνού______
 |
| mobile foto |
Η φωτιά των έμπιστων μοιάζει να θέλει να μας μιλήσει.
Στέλνει σήματα καπνού που θέλουν ανάγνωση.
Κάτι θέλει να μας πει.
Κρίμα να μην μπορούμε να τα ερμηνεύσουμε σωστά.
28 Μαϊ 2008
12 Μαϊ 2008
Με χαρτί και μολύβι. Ιδιογράφως.
 |
| ιδιογράφων |
Τρίτη Λυκείου. Τέλη της δεκαετίας του 80
Η φιλόλογος μας έβαλε να ακούσουμε το “dust in the wind” και μας παρότρυνε να γράψουμε κάτι ακούγοντας το , όποιος ήθελε.
Δεν είναι το πρωτότυπο , το οποίο έχω, αλλά αντίγραφό του.
και την Ξανθίππη.
Προσκαλώ όλους όσους διαβάσουν αυτές τις γραμμές και δεν έχουν “δώσει” αυτόγραφο, να το πράξουν .Οδηγίες στο link των Autograph collectors.
22 Φεβ 2008
Σελίδα 123
Ανταπόκριση στο κάλεσμα της Ξανθίππης.
Οι οδηγίες.
1.Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησε το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.
Τζων Μπαρθ : Το τέλος του δρόμου
Για μένα, τα διαστήματα ανάμεσα σε δυο γυναίκες ήταν συνήθως μεγάλα, και υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν με πειράζει να ζω χωρίς σεξουαλικές συνευρέσεις. Σπάνια με έπιανε εκείνη η κατάσταση ερωτικής έξαψης που βίωσα στη διάρκεια της πρώτης μέρας στη σχολή, τόσο σπάνια όσο οι κρίσεις μανίας μου, και μου περνούσε πολύ εύκολα. Μετά το ένα και μοναδικό παιχνίδι στο οποίο ήμουν καλός, περιέπεφτα σε τέτοιο νέκρωμα, σαν ευνουχισμένο άλογο.
Το πέμπτο βήμα των οδηγιών δεν το ακολουθώ.
Οι οδηγίες.
1.Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησε το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.
Τζων Μπαρθ : Το τέλος του δρόμου
Για μένα, τα διαστήματα ανάμεσα σε δυο γυναίκες ήταν συνήθως μεγάλα, και υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν με πειράζει να ζω χωρίς σεξουαλικές συνευρέσεις. Σπάνια με έπιανε εκείνη η κατάσταση ερωτικής έξαψης που βίωσα στη διάρκεια της πρώτης μέρας στη σχολή, τόσο σπάνια όσο οι κρίσεις μανίας μου, και μου περνούσε πολύ εύκολα. Μετά το ένα και μοναδικό παιχνίδι στο οποίο ήμουν καλός, περιέπεφτα σε τέτοιο νέκρωμα, σαν ευνουχισμένο άλογο.
Το πέμπτο βήμα των οδηγιών δεν το ακολουθώ.
18 Φεβ 2008
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)